Psikanalitik düşüncenin evrimi, insan ruhunu biyolojik dürtülerin çatıştığı bir savaş alanından ziyade, erken dönem ilişkilerin izlerini taşıyan karmaşık bir nesne ilişkileri haritası olarak tanımlamaya doğru evrilmiştir. Bu perspektifte, psikoterapistin veya psikanalistin iyileştirici gücü, yalnızca entelektüel bir içgörü sağlama yeteneğinde değil, hastanın içsel dünyasında yeni ve dönüştürücü bir "nesne" olarak...
